Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o ROD, każdy działkowiec jest zobowiązany uczestniczyć w pokrywaniu kosztów funkcjonowania ROD w częściach przypadających na jego działkę, poprzez uiszczanie opłat ogrodowych.

Art. 33 ust. 1 ustawy o ROD stanowi również, że zasady ustalania i uiszczania opłat ogrodowych określa statut PZD. Zgodnie z nim (§ 144 ust.2) opłaty ogrodowe uchwala corocznie walne zebranie, które określa wysokość lub sposób wyliczenia tych opłat oraz termin jej uiszczenia, jednak nie później niż do 30 czerwca.

W praktyce, walne zebrania ustalają zwykle opłatę ogrodową w części np. związanej z zarządzaniem ROD – od powierzchni działki, a w części np. związanej z wywozem śmieci – od działki jako jednostki.

W przypadku ustalania części opłaty ogrodowej od działki jako jednostki nie ma większego problemu z wyliczeniem jej wysokości. Problem powstaje przy wyliczaniu części opłaty ogrodowej – od powierzchni działki. W szczególności, gdy powierzchnia działki różni się między sobą w  poszczególnych dokumentach np. jest inna w planie zagospodarowania ROD, decyzji przydziałowej czy też opinii geodety. Takie sytuacje mają miejsce m.in. w tych ROD, gdzie plany zagospodarowania ROD były tworzone w latach 70 i 80 tych, a granice działek wyznaczane na pomocą mało precyzyjnych urządzeń.

Odpowiedzi na powyższe zagadnienie, należy szukać w regulaminie ROD. Zgodnie z nim (§ 5 ust. 2), „powierzchnia i granice działki muszą być zgodne z planem zagospodarowania ROD”. Oznacza to, że podstawą wyliczenia opłaty ogrodowej powinna być powierzchnia działki wynikająca z ww. planu. W sytuacji, gdy np. powierzchnia działki (rzeczywista) różni się od powierzchni określonej w planie, zarząd ROD po podjęciu przez walne zebranie ROD uchwały w sprawie zmiany planu zagospodarowania ROD powinien wystąpić z wnioskiem do OZ PZD o dokonanie zmiany planu (§ 29 regulaminu ROD). [MAP]